Published on
29 januari 2010 in
Blog.
Normaal gesproken ben ik niet zo van de blog awards maar deze vond ik toch wel erg leuk. Ik kreeg hem van
Diana &
Deirdre! Thx girls!
De regels:
1. Bedank de blogger die je de award heeft gegeven.
2. Zet de award op je blog.
3. Link de persoon die je heeft genomineerd.
4. Deel 7 interessante facts over jezelf.
5. Nomineer 7 andere bloggers.
Alleen die 7 feitjes over mezelf he.. poeh..
1. Ik kan maar moeilijk sparen, als ik geld heb moet dat rollen.
2. Ik heb in de laatste 4 maanden meer alcohol gedronken dan in de rest van m’n leven. (dat kun je op 2 manieren opvatten xD)
3. Als ik wil kan ik ontzettend veel leren, ik neem dingen heel snel in me op. Maar ik heb absoluut geen zin meer in studeren of dingen bijleren. Ik vind het allemaal wel prima zo.
4. Verliefdheid kan mij ontzettend onzeker maken!
5. Ik ben een snoepkont. Ik kan op 1 avond gerust een hele zak snoep, chips of koekjes wegwerken en in m’n feestweek kan dat zelfs nog erger zijn. Vroeger was het zelfs zo erg dat ik bleef snoepen tot alles er weer uit kwam.
6. Ik zou m’n moeder best wat vaker mogen helpen in het huishouden, maar ik ben er stiekem te lui voor (schaamt zich diep)
7. Ik heb nog nooit cupcakes gebakken die gelukt zijn, tot nu toe mislukken ze altijd en ik weet niet waar het aan ligt…
En ik geef deze award aan:
Emma, Annet, Amanda, Joyce, Sunlover, Saskia, Willem
Ik ben nooit zo goed in het afscheid nemen van mensen waar ik het goed mee kon vinden. Maar vandaag zou het toch zover komen. Ik heb al een heleboel telefoonnummers uitgewisseld met mensen die ik zeker nog een keer terug wil zien.
Toen ik vanmorgen op stond had ik onwijs last van m’n rug, echt zo erg dat ik maar met moeite m’n bed uit kon komen. Elke beweging die ik maakte deed zoveel pijn dat de tranen elke keer in m’n ogen sprongen. Maar omdat het m’n laatste werkdag zou zijn ben ik toch gewoon gegaan want ik vond het een beetje ongeloofwaardig overkomen om jezelf af te melden voor je laatste dag. Dus ik dacht ik doe rustig aan dan gaat het wel. Maar het ging echt niet, tranen stonden constant in m’n ogen van de pijn en ik werd met de minuut chagerijniger.
Na een uur ben ik naar m’n baas gegaan om uit te leggen wat het probleem was en of hij misschien ander werk voor me had zodat ik toch de dag vol kon maken. Maar dat was er niet dus zei hij dat ik maar gewoon naar huis moest gaan. Mijn baas reageerde eigenlijk makkelijker dan ik had verwacht. Ik ben toen nog afscheid gaan nemen van een paar mensen. Er kwamen spontaan allemaal mensen op me af lopen die me een knuffel gaven, 3 zoenen of een hand. Ik wist niet wat me overkwam stond ik daar met al die lieve mensen die me allemaal gedag kwamen zeggen. En omdat de traantjes al erg hoog zaten rolden ze dan ook al vrij snel over m’n wangen.
Ik was om kwart over 9 alweer thuis en heb eerst een half uur op de grond gelegen met m’n rug. Toen nog even gezeten en net heeft mam m’n rug ingesmeerd met toco tholin. Ik hoop dat het morgen weer een stuk beter is.
Zometeen moet ik nog naar het uitzendbureau, mijn schoenen inleveren en de laatste dingen regelen en dan kan ik maandag er fris tegenaan bij m’n nieuwe baan. Ik heb er onwijs veel zin in, al ga ik m’n oude collega’s echt heel erg missen. Ik heb daar de liefste mensen ooit leren kennen.
Een tijd geleden zag ik een leuke vacature in de krant staan. Niet waar ik voor geleerd had maar de vacature sprak me echt heel erg aan en ik besloot te reageren. Al vrij snel had ik een reactie voor een sollicitatiegesprek en die vond vorige week donderdag plaats. Het gesprek ging heel erg goed voor mijn gevoel, het klikte en het gesprek verliep soepel, maar mijn opleiding sloot niet aan bij deze functie en ik had 0,0 ervaring dus ik was er nogal sceptisch onder. Mochten ze interesse in mij hebben dan zou er nog een 2e gesprek komen. Ik zou in de loop van deze week wat horen.
Maandag stond er alweer een uitnodiging in mijn mailbox. Of ik vandaag langs kon komen voor een 2e gesprek!? Natuurlijk! Meteen geregeld op m’n werk en vandaag stond ik dus weer bij het bedrijf op de stoep. Ik kreeg meer uitleg over de functie inhoud, een rondleiding en wat er van me verwacht werd. Ik reageerde overal positief over en hoe langer het gesprek duurde hoe enthousiaster ik werd. Uiteindelijk gaf hij me een salarisaanbod en wilde graag voor het eind van de week weten of ik daar mee akkoord ging en of ik dan maandag kon beginnen. We namen afscheid en ik ging weer op weg naar huis.
In de auto zat ik wat wazig voor me uit te staren en besefte ik ineens dat ik de baan gewoon heb! Ze willen mij! En ook al ben ik niet heel tevreden met het salarisaanbod ik ga het wél doen. Ik heb namelijk geen ervaring, niet de gevraagde opleiding maar toch willen ze mij een grote kans geven. Een kans die je in deze moeilijke tijd maar weinig krijgt. En dus ga ik morgen/vanavond laten weten dat ik het doe! Het lijkt me namelijk een super baan!
Ik heb nu ook echt het gevoel dat 2010 MIJN jaar word. Ik heb het in 2009 niet makkelijk gehad met meerdere gebeurtenissen en dat kan ik nu allemaal achter me laten. Ik heb een ontzettend leuke en lieve vriend, ik heb een nieuwe baan, ik ben pas begonnen met zumba lessen, wat wil ik nog meer? Niks! Ik ben op en top gelukkig zo! YES!
Sharr2403 (3)
Annet (2)
Anouk (2)
Desiree (2)
Esmeralda (2)