Morgen mag ik weer terug voor controle en ik hoop dat ze gaan zeggen dat alles goed is en dat ik weer mag sporten. Met sporten bedoelen ze momenteel alleen nog even een individuele sport. Ik mag geen teamsport o.i.d. doen omdat de kans groot is dat iets mijn oog raakt. Handbal wedstrijden zitten er voorlopig dus ook niet in, en dat terwijl ik vandaag een toernooi had waar ik onwijs graag aan mee had willen doen. Waarschijnlijk mag ik weer mee doen als de binnen competitie weer begint.

Afgelopen vrijdag heb ik mijn auto opgehaald! Ik had hem 2 weken geleden gekocht bij een dealer hier in de buurt maar er moesten nog wat kleine dingetjes gemaakt worden, dus moest ik nog even wachten tot dat gemaakt was. Helaas hield de dealer zich niet aan de afspraak hij wilde de auto nog later afleveren. Toen heb ik mijn pa even een telefoontje laten plegen (heeft meestal meer invloed ik blijf zelf te netjes) en toen mocht ik hem alsnog vrijdag op komen halen.

Nou zal ik wel zo gek als een deur zijn maar het is echt mijn autootje en ik wil er ook echt iets van gaan maken zodat je ziet dat het mijn auto is. Ik ga er niks aan verbouwen ik laat hem gewoon origineel, maar ik wil in de binnenkant leuke dingen gaan doen. Zoals een hoes om het stuur, de koppelingspook en de handrem, een leuk knuffeltje of knikkend beestje op de hoedeplank maar ik heb ook ontzettend schattige dingen gezien voor om je spiegel op je raam of je dashboard. Nu moet ik wel rekening houden met de rode bekleding van mijn auto dus roze wordt een beetje een lastige kleur om te combineren, tenzij ik rood met roze combineer. Al rondkijkend op ebay kom ik echt de meest vreemde dingen tegen, waarvan ik nog nieteens wist dat ze bestonden. Hier even een extreem voorbeeld:

Dit wil ik dus niet! Ik ben niet van plan om van mijn auto een roze fluffy ding te maken. Maar een paar onderdelen ervan wil ik wel. Maar dan niet in deze kleurencombinatie. Ik heb dit namelijk ook gezien in andere kleuren. Het gaat voor mij nog een hele klus worden om er iets leuks van te maken. Aangezien er op ebay zo gruwelijk veel van dit soort spul te krijgen is. Nog een grappig voorbeeldje:

En toen was het stil op rovanice.nl. Na mijn ooglaserbehandeling van afgelopen maandag heb ik niet echt de behoefte gehad om achter mijn pc te zitten. Nu nog niet helemaal maar ik wilde toch even laten weten hoe het met me gaat.

Maandag om 15.00 uur ben ik geholpen. De behandeling op zich duurt echt maar heel kort. Per oog duurt het gemiddeld maar 5 minuten. Zo gezegd zo gedaan dus. Maar ik was zo zenuwachtig! Het engste aan de hele behandeling vind ik dat je alles ziet. Ik had een Lasik behandeling, daarbij maken ze een flapje van je hoornvlies, deze maken ze dan open en dan laseren ze. Dan doen ze het flapje weer terug. Zoals de vrouw van de kliniek al zei: het is pijnloos maar niet gevoelloos en dat was het ook echt niet. Je ziet, voelt en ruikt alles en ik vond het dan ook echt niet fijn om daar te liggen. Toen 1 oog gedaan was dacht ik nog: “mijn god nu moet de andere ook nog!” en ik weet nog dat de vrouw die mentale ondersteuning gaf aan me vroeg hoe het met me ging maar ik gewoon niet kon antwoorden, het feit dat ik alles had kunnen zien had vond ik echt shocking ze moest het nog eens vragen terwijl ze me aantikte voordat ik antwoord kon geven.

Ik probeerde bij het tweede oog maar aan andere dingen te denken en gelukkig was het zo voorbij. Daarna mocht ik overeind en na een controle van de chirurg mocht ik naar huis. Mam dacht dat ik stekeblind was en pakte me bij een arm om me te begeleiden hihi. Dat is niet zo je ziet echt nog wel wat maar gewoon wat waziger…

Eenmaal thuis hebben we meteen gedruppeld met de druppels die ik gekregen had en ben ik m’n bed in gekropen. Meerdere mensen, en de mensen van de kliniek, zeiden dat je het beste kon gaan slapen dan was het zo voorbij en “vanavond kon ik gewoon weer GTST kijken”. En omdat ik eigenlijk alleen maar positieve verhalen had gehoord stond ik er zo positief tegenover. Maar oh wat is het me tegengevallen. Ik heb zo’n pijn en irritatie gehad en de beelden van de operatie flitsten constant door m’n hoofd. Het was voor mij op dat moment een grote nachtmerrie en ik kon me ineens niet meer herinneren waarom ik deze beslissing gemaakt had. Gelukkig is mam super lief voor me geweest, heeft ze mijn ogen steeds gedruppeld kwam ze steeds kijken hoe het met me ging, nam ze paracetamolletjes mee en bracht ze me eten wat ik met m’n ogen dicht aan het opeten was!! Elke 2 uur kwam ze kijken en druppelen en gelukkig ging het per uur ook vooruit. Toen ik tegen 8en ‘s avonds eindelijk mijn ogen een beetje open kreeg zag ik al wel een stuk scherper maar de irritatie was nog zo erg. Om 10 uur heeft mam de laatste druppels in mijn ogen gedaan en ben ik als een blok in slaap gevallen. Om vervolgens de volgende ochtend om 8 uur pas weer wakker te worden.

‘s Ochtends deed mijn linkeroog nog zeer maar ik zag wel al een stuk scherper dan ik gewend was. Ik hoefde geen bril op te zetten en geen lenzen in te doen. Ik kon gewoon weer autorijden naar de kliniek voor controle en daar vonden ze het er allemaal super goed uit zien. Mijn zicht voor veraf is sterk verbeterd maar dichtbij zie ik ontzettend slecht. Waardoor ik op mijn werk niet echt kon focussen achter de pc. Dit verhaal typen is ook al een hele onderneming. Ik ben constant m’n ogen aan het scherpstellen. Ik heb de kliniek gebeld maar ze zeggen dat ik wat meer geduld moet hebben en dat ik moet beseffen dat ik een operatie heb gehad waarbij het herstel zeker een half jaar duurt. En de pijn aan mijn linkeroog is ook normaal, dat trekt ook nog weg.

Door alle positieve verhalen stond ik er veel te optimistisch in. Niemand heeft mij verteld dat je ogen zo gaan irriteren na de operatie, niemand heeft mij verteld dat je ogen zo’n pijn kunnen doen en dat je dagen na de operatie ook nog zoveel last kan hebben. Dus bij deze wil ik dat wél vertellen. Ik heb geen spijt van mijn beslissing maar ik ben met een heel verkeerd beeld hierin gestapt waardoor het me zo zwaar is gevallen. Het is voor iedereen verschillend, elk oog geneest en reageert anders.

Kelly, mijn vriendinnetje waar ik onwijs goed mee kan kletsen, lachen maar we zijn er ook voor elkaar. Ik in haar moeilijke tijden, zij in mijn moeilijke tijden. Ik heb Kelly leren kennen via mijn stage. Zij begon een week eerder met haar stage en ik bleef langer om te werken daar. Vanaf de eerste minuut was er een klik en hebben we een week aan een stuk door gekletst. Iets waar onze collega’s gek van werden! Het heeft daarna nog een half jaar geduurd voordat we een keer afspraken maar vanaf dat moment zat het ook meteen goed. We kunnen elkaar soms heel lang niet zien maar als we elkaar dan weer zien is het weer gewoon zoals altijd. We slapen ook regelmatig bij elkaar en af en toe gaat ze ook mee stappen.Ze is net verhuisd en ik moet haar nieuwe kamer nog gaan bekijken, iets wat ik 6 september ga doen, die datum hebben we al vastgelegd want eerder kunnen we beide niet hihi..

Nanette, ik ken haar al zo’n 5 jaar. We hebben elkaar leren kennen in de eerste klas van het Sint Lucas en vanaf de eerste dag waren we eigenlijk onafscheidelijk. We konden het goed met elkaar vinden, lekker kletsen en lol hebben en ik kon soms dingen van haar gezicht aflezen en dat zei ik dan ook. De eerste keer samen naar de kermis vergeet ik nooit meer. We hebben zo hard gelachen om van alles. Op school werden onze vriendjes altijd door elkaar gehaald en onze leraar fotografie zei altijd dat het tweelingbroers waren. Wij zagen dat nooit want zij vond mijn vriend niet haar type en andersom ik ook niet!! Dit jaar zijn we voor het eerst samen op vakantie geweest…

Daan, ik heb hem zo’n 3 jaar geleden leren kennen toen ik nog een relatie had met P. ik zei toen tegen hem: “als ik vrijgezel was geweest had ik je een keer mee uit gevraagd” en toen ik vrijgezel was heb ik dat dus ook gedaan. 3 jaar nadat ik deze opmerking gemaakt had. Daan bleek geen relatie materiaal te zijn voor mij en andersom had hij exact hetzelfde, we konden het wel goed met elkaar vinden dus besloten we gewoon vrienden te blijven. En dat zijn we nog steeds. We zien elkaar niet vaak maar als we elkaar zien dan kletsen we de oren van elkaars kop. Daan en ik zijn ontzettend verschillend, qua doen, hobby’s en denken maar het is leuk om dingen eens van een ander perspectief te zien en horen.

Marlies, zij is een vriendin van een vriend van Johan (Sean) ik moest eerst even aftasten hoe Marlies was, en andersom ook. We hadden niet echt een gespreksonderwerp en het gesprek kwam op het begin maar moeilijk op gang. Totdat we een avond een bbq bij Johan thuis hadden en we maar bleven praten over van alles. We bleken uiteindelijk ontzettend veel overeenkomsten te hebben en toen we een paar dagen later weer afspraken vloog de tijd zo hard voorbij dat we ervan baalde dat ik alweer naar huis moest. Daarna hebben we nog een paar keer wat afgesproken en dat gaan we zeker doen. Zij is nu niet meer de vriendin van… maar mijn vriendin

Nikki, ik ken haar net zo lang als dat ik Nanette ken alleen bleef het op school vaak bij gewoon kletsen en spraken we na schooltijd eigenlijk nooit af. Ik vond haar altijd al aardig maar wist eigenlijk gewoon niet dat het andersom ook zo was. Daar kwamen we achter toen we van school waren en we ineens in contact kwamen met elkaar. We besloten met z’n vieren te gaan stappen in Breda (Nanette en Els erbij) en toen bleek dat het toch wel erg gezellig was. Feestjes met Nikki worden altijd een nog groter feestje!

Geert, geen idee of ik hem onder de categorie van mijn vrienden mag plaatsen omdat hij eigenlijk de beste vriend van Johan is. Maar ik kan het zo goed met Geert vinden dat we af en toe ook gewoon wat gaan doen zonder dat Johan erbij is. Als Geert er is moet ik altijd zo hard lachen, hij is grappig, doet grappig en ik kan onwijs gek doen met hem. Hij noemt me altijd “schatje” als ik gedronken heb en samen halen we met avondjes stappen de meeste vreemde dingen uit. Zo gingen we gister nog OV Boarden in een bijna lege bus maar op Geert zijn schouder heen hangen en dan door de stad Eindhoven lopen is ook niet heel raar meer.

Johan, ik vind dat diegene met wie je een relatie hebt niet alleen je vriend is maar ook je maatje. Een maatje waar je alles mee kunt doen, waar je mee kunt lachen, huilen en die er voor je is. En dat is Johan natuurlijk ook. Ik denk dat ik daar niet heel erg veel meer aan toe hoef te voegen eigenlijk…

Omdat vrijdag Johan z’n zusje jarig was werd ik gisterochtend lekker naast Johan wakker. Hij moest werken maar hoefde niet heel erg vroeg te beginnen dus ik werd uit mezelf wakker en toen ben ik nog lekker tegen Johan aan gekropen. Daarna hebben we nog 3 kwartier samen in bed gelegen en zijn we uiteindelijk om kwart voor 10 uit bed gestapt hebben we ontbeten en ben ik richting huis gegaan.

Eenmaal thuisgekomen heb ik m’n moeder meegenomen in de auto om naar de supermarkt te gaan voor de wekelijkse boodschappen. Normaal doen pap en mam dit samen maar omdat pap nog moest werken ging ik mee. Ik heb altijd een onwijs hekel aan boodschappen doen en omdat ik altijd honger heb in de supermarkt gaat er van alles mee wat niet nodig is hihi. Of gewoon te lekker is om te laten liggen. Na het boodschappen uitruimen heb ik mijn nagels gelakt en ben ik pap op gaan halen.

De rest van de middag heb ik lekker niks gedaan. Omdat ik te ijdel ben voor m’n bril draag ik deze bijna niet (alleen met autorijden en op m’n werk) en zonder bril dingen doen is lastig dus ik besloot gewoon een relax middagje te hebben. ‘s Avonds gingen we stappen dus van te voren rustig aan doen is dan ook niet verkeerd. Tegen 7 uur ben ik onder de douche gesprongen om me klaar te maken en kreeg ik te horen hoelaat ik opgepikt werd.

Om 10 over 8 stonden ze voor de deur en gingen we naar het busstation, met de bus naar Eindhoven en vervolgens naar stratum. Daar bij een kroeg aangekomen bestelden de mannen wat bier en stonden wij als vrouwen maar een beetje verveeld erbij, het bier was daar wel goedkoop maar de rest niet en het was er helemaal niet gezellig. We probeerden nog een leuke aanbieding bij de barman los te peuteren voor een lekker drankje maar toen de eigenaar ons “goedkope meisjes” noemden had ik het helemaal gehad met die kroeg en hebben we tegen de mannen gezegd dat we ergens anders naartoe gaan. Een kroeg waarvan de eigenaar zoiets zegt tegen z’n klanten daar ga ik geen geld meer besteden. Dus door naar een andere kroeg waar het wel gezellig was en waar de barmannen en vrouwen wel leuk waren. De shotjes waren een euro dus daar hebben we er een paar van op en na een paar keer radje draaien waren we al flink aangeschoten. Uiteindelijk zijn we nog een kroeg verder gegaan en tegen half 12 moesten we alweer gaan, de mannen wilden eten, en we moesten de bus halen.

Op de rechterfoto zie je het armbandje wat ik Johan cadeau heb gedaan na mijn vakantie.

Ik geloof niet dat ik ooit zo onscherp heb gezien en mezelf zo duizelig heb gevoeld na een avondje stappen. Ik werd dan vanmorgen ook wakker met een enorme kater, hoofdpijn, misselijkheid alles erop en eraan. En na een broodje gebakken ei hoopte ik dat het weer over zou zijn maar helaas, ik moet het er maar mee doen… Beetje uitzieken vandaag dan maar en morgen een halve dag werken en dan worden m’n ogen gelaserd. Ieks!

Channing Tatum || hoe jummiejummie wil je het hebben?

Wentworth Miller || Ai wat ben jij toch mooi

Robert Pattinson || Wat zou ik graag met mijn handen door je haren gaan….

Johan || The one who has it all!

]]> http://www.rovanice.nl/?feed=rss2&p=957 11 http://www.rovanice.nl/?p=954 http://www.rovanice.nl/?p=954#comments Fri, 27 Aug 2010 16:22:49 +0000 Veronica http://www.rovanice.nl/?p=954

Ik vind liefde sinds een jaar een stuk moeilijker maar mijn mijn definitie van liefde is toch wel als..

..hij je compleet gelukkig laat voelen
..je niet onzeker hoeft te zijn over je naakte lichaam
..je helemaal jezelf kunt zijn
..je je leven kan delen met hem maar je niet samen 1 bent
..je steeds het gevoel hebt dat er van je gehouden wordt
..hij je speciaal laat voelen

‘s Ochtends || 2 boterhammen dik belegd met gekleurde hagel. Ik beleg mijn boterhammen overigens altijd dik maar ‘s ochtends doe ik dat vooral omdat ik het anders niet weg krijg. Hoe zoeter hoe beter, mij zie je ‘s ochtends vroeg echt geen broodje kaas of vleesbeleg eten. Niet zoet genoeg. In het weekend eet ik vaak afgebakken broodjes met kaas of smeerkaas. En dan vooral het laatste daar maak je mij gelukkig mee.

Tussendoor || Aangezien mijn collega op vakantie is en ik zijn werkzaamheden + mijn werkzaamheden doe heb ik amper tijd om te eten. De telefoon blijft maar rinkelen en tussendoor moet ik dan maar ergens een banaantje wegproppen. Normaal heb ik daar wel genoeg aan maar vandaag ging er ook nog een chocoladebroodje bij.

‘s Middags || Elke middag leg ik onder het tosti apparaat 2 droge boterhammen, deze rooster ik dan en beleg ik vervolgens met (ja ja) smeerkaas! Helaas was de smeerkaas op dus moest ik het doen met pindakaas met stukjes noot… Jumm ook daar kun je mij blij mee maken

Tussendoor|| Als ik tijd heb eet ik nog een stuk meloen of wat aardbeien, maar druk druk druk op m’n werk dus vergeet ik te eten..

‘s Avonds || Aangezien mam een dagje op stap was geweest had ze gister macaroni gemaakt. Meestal maakt zij macaroni voor een heel weeshuis en kunnen we er wel een hele week mee doen maar dat doen we niet. 2 dagen op z’n max en dus aten we vanavond weer macaroni. Ik had niet zoveel honger dus heb ik ook niet zoveel gegeten.

Ik hou qua eten van ontzettend zoet, alles wat zoet is krijg ik wel naar binnen. Ik heb wat meer moeite met groentes maar ik eet ze wel. Ik heb ook problemen met voedsel omdat ik voor veel dingen allergisch ben. Ik heb een voedselallergie op veel soorten fruit waaronder bijvoorbeeld appels, peren, druiven, kersen, pruimen, perzik, kiwi. Maar ook groentes als tomaat en komkommer. Daarnaast heb ik ook nog eens PDS (prikkelbaar darm syndroom) waardoor mijn maag ook veel dingen niet kan verdragen. Onder andere: cafeïne (cola, koffie, energydrankjes), uien (euhhhh dat zit ongeveer overal in!!!), prei, spruiten en teveel alcohol. En bij dat laatste heb ik niet de uitwerking die de meeste mensen met veel alcohol hebben

Ik moet heel erg opletten wat ik eet, als ik uit eten ga moet ik altijd vragen of er ui in zit, en of ze dat weglaten. Bij kant en klare salades/groetemixjes/honig gerechten moet ik altijd opletten want overal zit ui in. En ik heb al veel uitgeprobeerd om te weten wat net wel en wat net niet kan. Soms wil het nog wel eens goed gaan, soms kan ik er onwijs ziek van worden.

Als ik thuis kwam van school was mam er altijd.
Als ik thuis kom van mijn werk is mam er altijd.
Als ik zin had in een spelletje deed mam altijd mee.
Als ik zin heb in een spelletje doet mam altijd mee.
Als ik weer eens een kartonnen huis gebouwd had, hielpen pap en mam hem droog te houden.
Als ik weer in tranen ben van verdriet, zijn pap en mam er voor me.
Als ik ruzie had met de buurjongen had pap altijd wel raad.
Als ik relatie problemen heb weet pap altijd wel raad.
Als ik hulp nodig had voor school dan hielp mam met veel liefde en plezier.
Als ik hulp nodig heb met iets dan doet mam dat met liefde en plezier.
Als ik iets graag wilde hebben dan probeerde pap het altijd te geven.
Als ik iets graag wil hebben dan kijkt pap met me mee hoe ik het moet financieren.
Als ik naar een vriendinnetje ver weg wilde dan bracht pap me.
Als ik weer naar Johan wil in het weekend, dan brengt pap me.
Als ik ruzie had met m’n broer dan zorgde pap dat mijn broer zich als de “verstandigste” moest gedragen.
Als ik ruzie heb met m’n broer dan zorgt pap ervoor dat wij ons als “verstandige” mensen gedragen.
Als ik opgehaald moest worden bij een vriendinnetje dan kwam mam gewoon op de scooter.
Als ik moet opgehaald worden van mijn werk dan komt mam gewoon op de scooter.

No matter what, grote problemen, kleine problemen, tips, raad, advies, leuke dingen, lol, plezier ik kan ALTIJD bij mijn ouders terecht en ik denk dat dat het grote punt van “ouder zijn” is. Als ik terug kijk naar mijn jeugd dan heb ik geleerd hoe het is om respect voor iemand te hebben, om niet altijd alles te krijgen en dat ik moet werken om iets voor elkaar te krijgen. Ik denk dat respect iets is wat veel jeugd van tegenwoordig wel mist, en ik ben blij dat ik dit belangrijke aspect in het leven meegekregen heb van mijn ouders.

In het voorjaar van 2008 merkte ik dat de gras niet meer sprietjes was maar gewoon een groene vlakte, en kentekens waren ineens niet meer zo goed te lezen. Op school kon ik niet meer achteraan zitten want dan kon ik de rode letters op het bord zo slecht lezen en omdat ik dit eigenlijk pas vrij laat doorhad besloot ik pas in juni naar de opticien te gaan. Conclusie: mevrouw u heeft een bril nodig. Het was geen ernstige sterkte, gewoon -0,75 maar ik kon wel janken dat ik een bril moest.

Ik heb eerst een maand lenzen geprobeerd maar die rotdingen kon ik wel tegen het raam aan plakken, ellende ellende. Dus gewoon eigenwijs door blijven lopen en dan blijkt in oktober dat je toch maar een bril neemt. 3 maanden lang heb ik met dat klereding rondgelopen. Ik haatte het echt! En ik had ineens heel wat minder zelfvertrouwen, en dat zakte naarmate ik langer mijn bril droeg. Ineens was ik het beu en besloot ik weer naar de opticien te gaan. Weer ging ik voor de lenzen, na 3 verschillende uitgeprobeerd te hebben vond ik een setje waar ik geen irritaties van had. Wat bleek? Ik heb een latexallergie en dat zit verwerkt in lenzen, vandaar dat ik zolang die irritaties had.

Nu bijna 2 jaar verder ben ik ook mijn lenzen zat, en ik hoor zoveel goede fijne en gelukkige verhalen van oog laseroperaties. Dat ik de stap heb genomen dit ook te gaan doen. Als ik er aan denk dan krijg ik al de kriebels, want je ogen dat is eigenlijk hetgeen waar je alles mee doet. Bij het vooronderzoek van afgelopen zaterdag bleek dat ik geschikt ben voor de Lasik correctie. Ik was na het onderzoek wel wat ziek door de druppels die ze me gegeven hadden, daardoor werden mijn pupillen verwijd waardoor ik heel wazig zag en slecht tegen fel licht kon. Door de wazigheid werd ik misselijk en focussen kon ik ook niet meer. Gelukkig was dat na een paar uur uitgewerkt en zat ik ‘s avonds gewoon op mijn geplande feestje.

Vanaf afgelopen maandag mocht ik geen lenzen meer dragen, gevolg: de hele dag hoofdpijn want mijn bril is niet sterk genoeg. Ik ben kapot, gesloopt en voel me ellendig doordat ik de hele dag niet scherp kan zien, en dat moet ik nog volhouden tot maandag. Dan voel ik me waarschijnlijk nog ellendiger door de operatie, maar daarna zal alles beter worden. Ik kan niet wachten op de dag dat ik ‘s ochtends wakker wordt en ik gewoon scherp kan zien, zonder dat ik eerst die rotlenzen in moet brengen of mijn bril op moet zetten. Wat een uitvinding zeg! Nog 5 nachtjes….

Ik was 14, hij was 16, ik was onzeker, hij was lief en complimenteus en ik was in 1 klap verkocht. Hij was mooi, sexy, lief, romantisch maar tegelijkertijd ook een enorme lul. Dat laatste zag ik natuurlijk niet want ik had de welbekende roze bril op. Ik leerde hem kennen via het web, hoe precies weet ik niet meer maar we woonden in dezelfde woonplaats en tijdens onze eerste date gingen we fietsen en we kletsten en kletsten tot we uiteindelijk uren samen gefietst hadden. Vanaf dat moment was hij mijn vriendje…

Met hem had ik mijn eerste kus, de eerste keer sex, voor het eerst een “schoonfamilie”, voor het eerst een relatie-ruzie, wist ik wat houden van iemand betekende, voor de eerste keer liefdesverdriet, voor het eerst een gebroken hart en voor de eerste keer een ontzettend verscheurd gevoel toen hij me in mijn eentje achterliet. Maar uiteindelijk heeft ook hij me gevormd tot wie ik ben.

In de loop van de jaren ben ik er wel achter gekomen dat hij 2 kanten had. De “lieve” kant en de “kwade” kant. Hij was volgens mij nooit helemaal eerlijk en hoewel ik het nooit zeker heb geweten ging hij volgens mij vreemd bij het leven. Maar daarnaast was hij tijdens Valentijnsdag ontzettend lief, hij jaagde z’n ouders het huis uit en maakte voor mij een heel gangen diner inclusief kaarslicht.

Ik zal hem nooit vergeten, maar ik zal hem nooit meer zien met een roze bril. Want zonder de roze bril zie je ontzettend veel dingen die je eigenlijk tijdens de relatie zou moeten zien.