Ik ben soms ongelofelijk moe, doordeweeks dan kruip ik lekker op tijd mijn bed in zodat ik alles wat ik wil doen gewoon vol kan houden, en dat gaat me prima af zo.
Ik ben van een huismus veranderd naar een meisje dat bijna nooit meer thuis is. Ik doe waar ik zin in heb en vlieg van hot naar her. Ik heb gezegd, vanaf nu ga ik doen wat ik wil en laat ik me door niks en niemand tegenhouden. Zo zijn er een paar dingen die mij onwijs vet lijken, en die dingen ga ik dit jaar doen.
En een van die dingen komt met de dag dichterbij. Ik ga namelijk parachutespringen! Ik kan er niet meer onderuit, de afspraak staat vast en het geld is al betaald. Ik zou dus gek zijn als ik nu niet meer ging want dan gooi ik zo’n €300,- weg. Maar oei oei oei als ik er aan denk dan heb ik van die klamme zweethandjes. Ik ga gelukkig niet alleen, Johan gaat met me mee. Toen we elkaar net leerde kennen zei hij ooit: “Dit jaar ga ik parachutespringen” en aangezien ik dat vorig jaar al wilde vroeg ik of we dat dan samen konden doen. Aankomend weekend gaan we van zaterdag t/m maandag naar Texel, de sprong word gemaakt op zondag en er worden videobeelden en foto’s van gemaakt. En hoe meer en vaker ik er aan denk hoe zenuwachtiger ik word, maar ik weet heel zeker dat als ik straks weer met beide voeten op de grond sta ik uit m’n dak ga en gewoon nog een keer wil. Want zo ben ik.
Nog iets wat me cool lijkt is duiken. En ook dat ga ik dit jaar doen en ook dat komt met de dag dichterbij. Ik vertrek op 25 juli voor 12 dagen met mijn vriendin Nanette naar Spanje, Mar de Cristal, en daar gaan we ons duikbrevet halen. We gaan 4 dagen non stop duiken tot 18 meter onder water. Iets wat me aan de ene kant best eng lijkt, want ik ben een held op sokken, maar als ik het eenmaal doe dan weet ik zeker dat ik het te gek vind!
En verder? Zit ik weer helemaal volgepland met leuke dingen natuurlijk.
Woensdag heb ik teamuitje van Handbal, we gaan barbecueën, donderdag is mijn “schoonmama” jarig en vrijdag ga ik met mijn “schoonzusje” Ingrid naar Eclipse van Twilight! Yay! Zaterdagochtend vertrek ik met Johan voor een lang weekendje naar Texel en komen we maandag weer terug. Dan ga ik dinsdag weer gewoon werken om op woensdagavond met mijn vriendin Kelly naar een gala te gaan. De dag erna heb ik maar vrij genomen en dan zie ik mijn nicht Cindy met haar zoontje Jimi weer. En dan komen er nog een verjaardag, bbq, bowlingavond en meer leuke dingen.
En deze week hoor ik ook of mijn contract verlengt word op mijn werk, ik sta er heel positief tegenover dus ik denk dat het wel goed komt.
Ohw en niet te vergeten, ik ben nog steeds helemaal in de wolken met mijn mannetje *verliefd*.
Published on
21 juni 2010 in
Werk.
Wie mij jaren lang niet gezien heeft en zou vragen naar mijn baan zou van verbazing van z’n stoel vallen. Ik ben namelijk jarenlang bang geweest om de telefoon op te nemen. Een pizza bestellen deed ik al niet want ik vond het vreselijk dat je iemand niet kon zien. Dus als ik zou vertellen dat ik zo’n 50x per dag de telefoon opneem, vragen en lastige klanten beantwoord en dat ook nog zonder enige moeite, dan zou ik er echt niet raar van op kijken als diegene verbaasd zou zijn.
Toen ik ging solliciteren en ik hoorde wat ik moest doen kreeg ik al de kriebels over m’n lijf. De hele dag de telefoon opnemen? Dat stond niet in de vacature! Maar het is wel de taak waar je het meeste mee bezig bent op een dag. Soms dan is het echt “hotline” op m’n werk en staan er 3 mensen in de wacht. Iets waar ik op het begin niet over na durfde te denken want hoe kun je nou iemand onderbreken in z’n verhaal om iemand anders in de wacht te zetten. De eerste keer bellen vond ik dan ook doodeng. Mijn collega Maikel luisterde alles mee en ik was als de dood dat ik iets verkeerds ging zeggen of doen. En ja ik zeg wel eens iets doms (bijvoorbeeld: graag gedaan! voordat ze bedankt gezegd hebben) maar who cares? Die mensen zien jou niet, ze zien niet dat je rood word of ongemakkelijk op je stoel zit te wiebelen dus het maakt me helemaal niet meer uit.
Het toppunt van mijn “gewenning” van de telefoon opnemen was toch wel vandaag. Ik had een ontzettend boze klant aan de telefoon, die ik zo netjes mogelijk probeerde te helpen. Iets wat me altijd zo ontzettend zenuwachtig maakte, maar vandaag zat ik tijdens het gesprek bloemetjes te tekenen op mijn notitieblok. Iets wat toch wel aangeeft dat ik compleet op m’n gemak ben, zelfs als ik een boze klant aan de telefoon heb. Die klant moest eens weten hihi…
Published on
26 maart 2010 in
Werk.
..op je plek zit als je op vrijdagmiddag ook nog langer op je werk blijft om na te “borrelen” met collega’s omdat ze zo gezellig zijn….
Ik heb het naar m’n zin op m’n werk dat is wel duidelijk. Ik kan het onwijs goed vinden met de collega’s van mijn afdeling, het magazijn maar net zo goed met de vertegenwoordigers of collega’s van de ontwerpafdeling. Er zitten maar een enkeling tussen waar het niet zo mee klikt maar die gaan dan binnenkort ook weg of daar heb ik verder weinig mee te maken. Maar dat zul je altijd wel tegenkomen bij baantjes.
Wat ik nooit had durven tegenkomen was een baan zoals deze. Een baan waar je elke dag met plezier naartoe gaat, waarbij de weken voorbij vliegen. Waarbij je op maandag niet denkt: “gadver weer een volle week werken”. Waarbij je op vrijdag het gevoel hebt dat het gister nog maandag was. Waarbij je opdrachten een uitdaging blijft vinden en waarbij je steeds denkt: “oh ja! Ik krijg hier ook nog geld voor!”.
Ook met de vertegenwoordigers die je over het algemeen maar 1x per week ziet klikt het al onwijs goed. Telefoontjes op de binnendienst telefoon, waar de vertegenwoordigers vaak naartoe bellen, worden niet alleen meer door mijn collega M. opgenomen maar tegenwoordig neem ik ook die met gemak op. Om vervolgens eerst een leuk gesprek te hebben (“Wat doe je in het weekend? Ga je nog stappen?” Maar ook iets pikanter getinte gespreksonderwerpen ga ik niet uit de weg) en vervolgens help ik ze dan waarbij ik ze kan helpen.
Vorige week ben ik door vertegenwoordiger R. uitgenodigd om eens gezellig te komen stappen in Groningen met collega M. (mijn maatje) en daar heb ik dan ook geen nee op gezegd. We prikken binnenkort een datum en dan ga ik zeker een keer stappen in Groningen. We kunnen bij R. op de bank slapen dus dat scheelt want ik heb ‘s avonds geen zin om vanuit Groningen nog helemaal naar Veghel te moeten.
En soms zijn er wel eens dagen dat ik echt geen zin meer heb. Omdat ik bijv. heel erg routinewerk moet doen. Maar ik weet dat dat werk maar 1x gedaan hoeft te worden, het moet goed gebeuren en dan is het elk jaar een eitje om dat bij te werken. Maar het grootste gedeelte moet nu nog door mij gedaan. Maar verder, super baan!
Zoals beloofd… de foto’s van Carnaval. Meer heb ik helaas niet om te laten zien want er zijn er niet veel meer gemaakt haha.. Ik ben té druk bezig geweest met lol hebben om de camera er elke keer bij te pakken. Dus moet ik het doen met een klein aantal foto’s en mijn herinneringen.
Ik ben al de hele week helemaal gesloopt van carnaval. Ik was voor de carnaval ziek geweest en door de kou, zonder jas naar buiten gaan, veel buiten staan met carnaval heb ik de verkoudheid weer terug. Ik kan het alleen niet maken om mezelf ziek te melden op m’n werk dus zit ik met een vreselijke schuurpapierstem en een snotterig hoofd gewoon op m’n werk. Ik heb al iemand aangestoken en samen delen we tips en middeltjes om er vanaf te komen. Ik heb het nog onwijs naar m’n zin op m’n werk maar door de vermoeidheid en het zieke gevoel is het wel moeilijk om gemotiveerd te blijven.
Het werk word steeds leuker. Op het begin kreeg ik vooral uitleg, mocht ik meekijken en moest ik me verdiepen in producten en het bedrijf. Dat moet ik allemaal nog steeds maar ik mag nu ook steeds meer zelf. In de ochtend ben ik bezig met een vervelend klusje.. Foto’s een fatsoenlijke naam geven voor de website.. En ‘s middags mag ik mee helpen met de telefoon opnemen. Soms zijn de vragen echt moeilijk en dan moet ik gewoon zeggen dat ik nieuw ben en ik de telefoon doorschakel naar een collega die er meer vanaf weet. Gaat tot nu toe erg goed en heb nog geen vervelende reacties gehad. De reacties zijn eerder positief dan negatief. Ik werk op een echte mannenafdeling, er werkt wel een vrouw maar die is niet zo vaak aanwezig dus ik zit de hele dag tussen de kerels. En als mensen bellen krijgen ze ook altijd een man aan de telefoon. Mannelijke klanten zijn dus helemaal enthousiast.. Woehoeee een vrouw! Dus sommige willen alleen mij spreken en vandaag is zelfs om een foto gevraagd! Dat soort gesprekken zijn wel het leukste want je kunt dan gewoon wat normaler tegen elkaar praten en je hoeft niet heel erg netjes te blijven.
En wat betreft die mannen je moet soms wel stevig in je schoenen staan. Ze proberen constant geintjes uit te halen en je moet daar ook erg alert in blijven. Wat natuurlijk niet altijd lukt en ik ben er soms wel eens flink ingetrapt! Maar maakt het wel weer gezellig. En je moet wel tegen wat guystalk kunnen, gelukkig red ik mezelf daar prima tussen en vinden ze het leuk als ik als vrouw ook eens met een leuke mannenopmerking om de hoek kom. Dus het zit allemaal wel goed op m’n werk.
Tussen mij en Johan gaat het ook super! Ben echt stapelgek op hem en we hebben het echt leuk samen. Leer z’n familie en vrienden steeds beter kennen en met iedereen klikt het wel!
Naast m’n verkoudheid gaat het dus super met me!
Saskia (2)
Shanti (2)
Sharr2403 (2)
Alicia (1)
amethyst (1)