Author Archive for Veronica

Stil

Published on 1 september 2010 in Personal. 14 Comments

En toen was het stil op rovanice.nl. Na mijn ooglaserbehandeling van afgelopen maandag heb ik niet echt de behoefte gehad om achter mijn pc te zitten. Nu nog niet helemaal maar ik wilde toch even laten weten hoe het met me gaat.

Maandag om 15.00 uur ben ik geholpen. De behandeling op zich duurt echt maar heel kort. Per oog duurt het gemiddeld maar 5 minuten. Zo gezegd zo gedaan dus. Maar ik was zo zenuwachtig! Het engste aan de hele behandeling vind ik dat je alles ziet. Ik had een Lasik behandeling, daarbij maken ze een flapje van je hoornvlies, deze maken ze dan open en dan laseren ze. Dan doen ze het flapje weer terug. Zoals de vrouw van de kliniek al zei: het is pijnloos maar niet gevoelloos en dat was het ook echt niet. Je ziet, voelt en ruikt alles en ik vond het dan ook echt niet fijn om daar te liggen. Toen 1 oog gedaan was dacht ik nog: “mijn god nu moet de andere ook nog!” en ik weet nog dat de vrouw die mentale ondersteuning gaf aan me vroeg hoe het met me ging maar ik gewoon niet kon antwoorden, het feit dat ik alles had kunnen zien had vond ik echt shocking ze moest het nog eens vragen terwijl ze me aantikte voordat ik antwoord kon geven.

Ik probeerde bij het tweede oog maar aan andere dingen te denken en gelukkig was het zo voorbij. Daarna mocht ik overeind en na een controle van de chirurg mocht ik naar huis. Mam dacht dat ik stekeblind was en pakte me bij een arm om me te begeleiden hihi. Dat is niet zo je ziet echt nog wel wat maar gewoon wat waziger…

Eenmaal thuis hebben we meteen gedruppeld met de druppels die ik gekregen had en ben ik m’n bed in gekropen. Meerdere mensen, en de mensen van de kliniek, zeiden dat je het beste kon gaan slapen dan was het zo voorbij en “vanavond kon ik gewoon weer GTST kijken”. En omdat ik eigenlijk alleen maar positieve verhalen had gehoord stond ik er zo positief tegenover. Maar oh wat is het me tegengevallen. Ik heb zo’n pijn en irritatie gehad en de beelden van de operatie flitsten constant door m’n hoofd. Het was voor mij op dat moment een grote nachtmerrie en ik kon me ineens niet meer herinneren waarom ik deze beslissing gemaakt had. Gelukkig is mam super lief voor me geweest, heeft ze mijn ogen steeds gedruppeld kwam ze steeds kijken hoe het met me ging, nam ze paracetamolletjes mee en bracht ze me eten wat ik met m’n ogen dicht aan het opeten was!! Elke 2 uur kwam ze kijken en druppelen en gelukkig ging het per uur ook vooruit. Toen ik tegen 8en ‘s avonds eindelijk mijn ogen een beetje open kreeg zag ik al wel een stuk scherper maar de irritatie was nog zo erg. Om 10 uur heeft mam de laatste druppels in mijn ogen gedaan en ben ik als een blok in slaap gevallen. Om vervolgens de volgende ochtend om 8 uur pas weer wakker te worden.

‘s Ochtends deed mijn linkeroog nog zeer maar ik zag wel al een stuk scherper dan ik gewend was. Ik hoefde geen bril op te zetten en geen lenzen in te doen. Ik kon gewoon weer autorijden naar de kliniek voor controle en daar vonden ze het er allemaal super goed uit zien. Mijn zicht voor veraf is sterk verbeterd maar dichtbij zie ik ontzettend slecht. Waardoor ik op mijn werk niet echt kon focussen achter de pc. Dit verhaal typen is ook al een hele onderneming. Ik ben constant m’n ogen aan het scherpstellen. Ik heb de kliniek gebeld maar ze zeggen dat ik wat meer geduld moet hebben en dat ik moet beseffen dat ik een operatie heb gehad waarbij het herstel zeker een half jaar duurt. En de pijn aan mijn linkeroog is ook normaal, dat trekt ook nog weg.

Door alle positieve verhalen stond ik er veel te optimistisch in. Niemand heeft mij verteld dat je ogen zo gaan irriteren na de operatie, niemand heeft mij verteld dat je ogen zo’n pijn kunnen doen en dat je dagen na de operatie ook nog zoveel last kan hebben. Dus bij deze wil ik dat wél vertellen. Ik heb geen spijt van mijn beslissing maar ik ben met een heel verkeerd beeld hierin gestapt waardoor het me zo zwaar is gevallen. Het is voor iedereen verschillend, elk oog geneest en reageert anders.

7 || My best Friend

Published on 30 augustus 2010 in 30 Days and Foto's. 7 Comments

Ik kan niet echt zeggen dat ik 1 beste vriend/vriendin heb. Ik heb meerdere vriendinnen waar ik heel fijn mee kan praten, lachen en huilen. En met de een wat meer dan met de ander. In elke vriend of vriendin vind ik wel weer iets anders leuk of gezellig en daarom is het ook zo fijn om meerdere vrienden te hebben. Zo hebben we (in willekeurige volgorde)

Kelly, mijn vriendinnetje waar ik onwijs goed mee kan kletsen, lachen maar we zijn er ook voor elkaar. Ik in haar moeilijke tijden, zij in mijn moeilijke tijden. Ik heb Kelly leren kennen via mijn stage. Zij begon een week eerder met haar stage en ik bleef langer om te werken daar. Vanaf de eerste minuut was er een klik en hebben we een week aan een stuk door gekletst. Iets waar onze collega’s gek van werden! Het heeft daarna nog een half jaar geduurd voordat we een keer afspraken maar vanaf dat moment zat het ook meteen goed. We kunnen elkaar soms heel lang niet zien maar als we elkaar dan weer zien is het weer gewoon zoals altijd. We slapen ook regelmatig bij elkaar en af en toe gaat ze ook mee stappen.Ze is net verhuisd en ik moet haar nieuwe kamer nog gaan bekijken, iets wat ik 6 september ga doen, die datum hebben we al vastgelegd want eerder kunnen we beide niet hihi..

Nanette, ik ken haar al zo’n 5 jaar. We hebben elkaar leren kennen in de eerste klas van het Sint Lucas en vanaf de eerste dag waren we eigenlijk onafscheidelijk. We konden het goed met elkaar vinden, lekker kletsen en lol hebben en ik kon soms dingen van haar gezicht aflezen en dat zei ik dan ook. De eerste keer samen naar de kermis vergeet ik nooit meer. We hebben zo hard gelachen om van alles. Op school werden onze vriendjes altijd door elkaar gehaald en onze leraar fotografie zei altijd dat het tweelingbroers waren. Wij zagen dat nooit want zij vond mijn vriend niet haar type en andersom ik ook niet!! Dit jaar zijn we voor het eerst samen op vakantie geweest…

Daan, ik heb hem zo’n 3 jaar geleden leren kennen toen ik nog een relatie had met P. ik zei toen tegen hem: “als ik vrijgezel was geweest had ik je een keer mee uit gevraagd” en toen ik vrijgezel was heb ik dat dus ook gedaan. 3 jaar nadat ik deze opmerking gemaakt had. Daan bleek geen relatie materiaal te zijn voor mij en andersom had hij exact hetzelfde, we konden het wel goed met elkaar vinden dus besloten we gewoon vrienden te blijven. En dat zijn we nog steeds. We zien elkaar niet vaak maar als we elkaar zien dan kletsen we de oren van elkaars kop. Daan en ik zijn ontzettend verschillend, qua doen, hobby’s en denken maar het is leuk om dingen eens van een ander perspectief te zien en horen.

Marlies, zij is een vriendin van een vriend van Johan (Sean) ik moest eerst even aftasten hoe Marlies was, en andersom ook. We hadden niet echt een gespreksonderwerp en het gesprek kwam op het begin maar moeilijk op gang. Totdat we een avond een bbq bij Johan thuis hadden en we maar bleven praten over van alles. We bleken uiteindelijk ontzettend veel overeenkomsten te hebben en toen we een paar dagen later weer afspraken vloog de tijd zo hard voorbij dat we ervan baalde dat ik alweer naar huis moest. Daarna hebben we nog een paar keer wat afgesproken en dat gaan we zeker doen. Zij is nu niet meer de vriendin van… maar mijn vriendin :)

Nikki, ik ken haar net zo lang als dat ik Nanette ken alleen bleef het op school vaak bij gewoon kletsen en spraken we na schooltijd eigenlijk nooit af. Ik vond haar altijd al aardig maar wist eigenlijk gewoon niet dat het andersom ook zo was. Daar kwamen we achter toen we van school waren en we ineens in contact kwamen met elkaar. We besloten met z’n vieren te gaan stappen in Breda (Nanette en Els erbij) en toen bleek dat het toch wel erg gezellig was. Feestjes met Nikki worden altijd een nog groter feestje!

Geert, geen idee of ik hem onder de categorie van mijn vrienden mag plaatsen omdat hij eigenlijk de beste vriend van Johan is. Maar ik kan het zo goed met Geert vinden dat we af en toe ook gewoon wat gaan doen zonder dat Johan erbij is. Als Geert er is moet ik altijd zo hard lachen, hij is grappig, doet grappig en ik kan onwijs gek doen met hem. Hij noemt me altijd “schatje” als ik gedronken heb en samen halen we met avondjes stappen de meeste vreemde dingen uit. Zo gingen we gister nog OV Boarden in een bijna lege bus maar op Geert zijn schouder heen hangen en dan door de stad Eindhoven lopen is ook niet heel raar meer.

Johan, ik vind dat diegene met wie je een relatie hebt niet alleen je vriend is maar ook je maatje. Een maatje waar je alles mee kunt doen, waar je mee kunt lachen, huilen en die er voor je is. En dat is Johan natuurlijk ook. Ik denk dat ik daar niet heel erg veel meer aan toe hoef te voegen eigenlijk… :)

define('ALTERNATE_WP_CRON', true);

6 || My day

Published on 29 augustus 2010 in 30 Days and Foto's. 8 Comments

Jemig, moet ik nu vandaag of gister vertellen? Ik heb namelijk een dag overgeslagen. Aangezien ik vandaag een enorme kater heb en tot nu toe alleen maar in m’n bed gelegen heb kan ik beter mijn dag gister vertellen.

Omdat vrijdag Johan z’n zusje jarig was werd ik gisterochtend lekker naast Johan wakker. Hij moest werken maar hoefde niet heel erg vroeg te beginnen dus ik werd uit mezelf wakker en toen ben ik nog lekker tegen Johan aan gekropen. Daarna hebben we nog 3 kwartier samen in bed gelegen en zijn we uiteindelijk om kwart voor 10 uit bed gestapt hebben we ontbeten en ben ik richting huis gegaan.

Eenmaal thuisgekomen heb ik m’n moeder meegenomen in de auto om naar de supermarkt te gaan voor de wekelijkse boodschappen. Normaal doen pap en mam dit samen maar omdat pap nog moest werken ging ik mee. Ik heb altijd een onwijs hekel aan boodschappen doen en omdat ik altijd honger heb in de supermarkt gaat er van alles mee wat niet nodig is hihi. Of gewoon te lekker is om te laten liggen. Na het boodschappen uitruimen heb ik mijn nagels gelakt en ben ik pap op gaan halen.

De rest van de middag heb ik lekker niks gedaan. Omdat ik te ijdel ben voor m’n bril draag ik deze bijna niet (alleen met autorijden en op m’n werk) en zonder bril dingen doen is lastig dus ik besloot gewoon een relax middagje te hebben. ‘s Avonds gingen we stappen dus van te voren rustig aan doen is dan ook niet verkeerd. Tegen 7 uur ben ik onder de douche gesprongen om me klaar te maken en kreeg ik te horen hoelaat ik opgepikt werd.

Om 10 over 8 stonden ze voor de deur en gingen we naar het busstation, met de bus naar Eindhoven en vervolgens naar stratum. Daar bij een kroeg aangekomen bestelden de mannen wat bier en stonden wij als vrouwen maar een beetje verveeld erbij, het bier was daar wel goedkoop maar de rest niet en het was er helemaal niet gezellig. We probeerden nog een leuke aanbieding bij de barman los te peuteren voor een lekker drankje maar toen de eigenaar ons “goedkope meisjes” noemden had ik het helemaal gehad met die kroeg en hebben we tegen de mannen gezegd dat we ergens anders naartoe gaan. Een kroeg waarvan de eigenaar zoiets zegt tegen z’n klanten daar ga ik geen geld meer besteden. Dus door naar een andere kroeg waar het wel gezellig was en waar de barmannen en vrouwen wel leuk waren. De shotjes waren een euro dus daar hebben we er een paar van op en na een paar keer radje draaien waren we al flink aangeschoten. Uiteindelijk zijn we nog een kroeg verder gegaan en tegen half 12 moesten we alweer gaan, de mannen wilden eten, en we moesten de bus halen.


Op de rechterfoto zie je het armbandje wat ik Johan cadeau heb gedaan na mijn vakantie.

Ik geloof niet dat ik ooit zo onscherp heb gezien en mezelf zo duizelig heb gevoeld na een avondje stappen. Ik werd dan vanmorgen ook wakker met een enorme kater, hoofdpijn, misselijkheid alles erop en eraan. En na een broodje gebakken ei hoopte ik dat het weer over zou zijn maar helaas, ik moet het er maar mee doen… Beetje uitzieken vandaag dan maar en morgen een halve dag werken en dan worden m’n ogen gelaserd. Ieks!

4 mooie mannen

Published on 27 augustus 2010 in Foto's. 11 Comments

Door Desiree werd ik getagged en nu plaats ik dus 4 mooie mannen op mijn blog. Ik zie de laatste tijd een hoop mooie mannen voorbij komen in blogland, maar mijn mooie kerels die mij knikkende knietjes geven en ervoor zorgen dat ik een bakje nodig heb tijdens het kijken van een film heb ik nog niet voorbij zien komen.

Channing Tatum || hoe jummiejummie wil je het hebben?

Wentworth Miller || Ai wat ben jij toch mooi

Continue reading ’4 mooie mannen’